ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၈ )

ဤအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သက္၍ စဥ္းစားပုံကား ဤသို႔ ဤသို႔ စသျဖင့္ စသျဖင့္ ျဖစ္ပါ၏။  သုမိတၱာအမ်ိဴးသမီးေလး ပါရမီစခန္းခရီးၾကမ္းၾကီးအတြက္ ဤသုိ႔ဤႏွယ္ ပါဝင္လာျခင္းသည္
အေၾကာင္းမဲ့သက္သက္မျဖစ္တန္ရာ၊ထုိ႔ျပင္ သုေမဓာရွင္ရေသ့အေနျဖင့္ သုမိတၱာအားပါရမီျဖည့္ဘက္အျဖစ္ လက္ခံလုိက္ျခင္းသည္လည္း အေၾကာင္းတရားမကင္းတန္ရာ။ အထူးသျဖင့္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္
ေပးေသာဗ်ာဒိတ္သည္ အလြန္တရာခုိင္မာျပတ္သားလွေခ်၏။ မလြဲႏုိင္ေသာ  တိက်ျခင္းမ်ိဴးျဖင့္ တိက်မွန္ကန္လွ၏။ သုိ႔ျဖစ္၍ ထုိဗ်ာဒိတ္သည္လည္း အတိတ္အေၾကာင္းမကင္းႏုိ္င္ေခ်။ ထုိအေၾကာင္းတရားသည္လည္း အလြန္အားၾကီးေသာ အေၾကာင္းတရားသာ ျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ အတိတ္ဘဝမ်ားစြာမွ မ်ားျပားလွသည့္ ခ်ခဲ့ဖူးေသာေရစက္ ပႏၷက္ခဲ့ဖူးေသာသစၥာ မ်ားေၾကာင့္သာ သုမိတၱာလည္း ပါရမီျဖည့္ဘက္အေနျဖင့္ပါဝင္သလုိ သုေမဓာကလဲ လက္ခံျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ကလည္း အစုံတြဲ၍ ဗ်ာဒိတ္ေပးေတာ္မူျခင္းျဖစ္ေပလိမ့္မည္ ဟုစဥ္းစားမိ၏။ ထုိ႔ျပင္ ကမၼနိယာမကုိ ယုတၱိေဗဒက်ေအာင္ စဥ္းစားျပန္ေသာအခါတြင္လည္း အလြန္တရာခက္ခဲၾကမ္းတမ္းေသာ ပါရမီအဆန္ခရီးလမ္းကုိ အလြႏ္ျပင္းထန္ ခုိင္မာေသာ စိတ္ဆႏၵရွိသူတုိ႔သာအတူစုံတြဲ၍
ေလွ်ာက္လွမ္းႏုိင္မည္ျဖစ္ရာ ယခုဘဝတစ္ခဏေလးမွ်တြင္သာေတြ႔လုိက္ရ ျမင္လုိက္ရျခင္းျဖစ္ပါက သူတုိ႔ႏွစ္ဦးအဖုိ႔ ဤမွ်ေဝးကြာ ၾကာေညာင္းလွေသာ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းခရီးကုိ အတူတြဲ၍ ပါရမီျဖည့္ႏုိင္မည္မဟုတ္ပါေခ်။ အမွန္စင္စစ္ ေရွးေရွးဘဝဘဝမ်ားစြာက အတူယွဥ္တြဲ၍
ခ်စ္ခင္စြာေနထုိင္ခဲ့ၾကျခင္းေၾကာင့္သာလွ်င္ ပါရမီအဆန္ခရီးကုိ မညီးမညဴ အတူတြဲ၍ေလွ်ာက္လွမ္းဖုိ႔ ဆုံးျဖတ္ရဲျခင္းျဖစ္ေပမည္။ ထုိ႔ျပင္သူတုိ႔၏ ဗ်ာဒိတ္ခံယူရာ ပစၥဳပၸန္ဘဝကုိ ၾကည့္ျပန္လွ်င္လည္း သုေမဓာသည္ သတင္းၾကီးေသာ သူေဌးသားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူ၏အရည္အခ်င္းႏွင့္  ကုိယ္က်င့္တရားကုိ တစ္ျမိဳ႔တည္းသူလည္းျဖစ္ အမ်ိဴးဇာတ္လည္းတူကာ အရည္အေသြးျပည့္ဝလွေသာ သုေမဓာအမ်ိဴးသမီးေလးက ယုံၾကည္ထုိက္ေလာက္ေအာင္ ဂဃနဏ သိျပီးျဖစ္ေပလိမ့္မည္။
 ဤအေၾကာင္းအရာႏွင့္ပတ္သက္၍ မိမိသည္တိတိက်သိခ်င္လွေသာေၾကာင့္ တတ္သိနားလည္ေသာ သူမ်ားကိုလဲေမး၏။ ေဆြးေႏြးသင့္သူမ်ားကုိလဲ ေဆြးေႏြး၏။ ထုိသို႔ ေဆြးေႏြးေမးျမန္းခဲ့ရသျဖင့္သာ မိမိ၏အေတြးစတုိ႔သည္လည္း ပုိမုိ၍ ရဲရင့္လာခဲ့ပါ၏။ ေရးအားလည္းတက္ခဲ့ပါ၏။ အထူးသျဖင့္ ပါရမီႏွင့္စစ္မွန္ေသာခ်စ္ေမတၱာသည္ ကင္းကြာ၍မရစေကာင္းေသာ သေဘာတရားႏွစ္ခုျဖစ္၏ ဟုလည္း မိမိထင္ျမင္ ယူဆ သေဘာေပါက္မိ၏။ အမွန္စင္စစ္ အခ်စ္စစ္ သုိ႔မဟုတ္ ခ်စ္ေမတၱာမရွိပါက အတူတြဲ၍ ပါရမီလည္းျဖည့္၍မရသလုိ ပါရမီျဖည့္ဘက္အျဖစ္ အေနႏွင့္လည္း ပူးတြဲကာ ပါဝင္ႏုိင္မည္မဟုတ္ဟု မိမိယုံၾကည္ယူဆမိေတာ့၏။ မွန္၏။ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး၏ အျပန္အလွန္ထားရွိေသာ အခ်စ္စစ္ သုိ႔မဟုတ္ ခ်စ္ေမတၱာသည္ တြဲဘက္၍
ပါရမီျဖည့္ဘုိ႔အေရး ၾကီးမားလွေသာစြမ္းအင္ျဖစ္၏ ဟုလည္းနားလည္မိ၏။ ဟုတ္၏ မွန္၏ ဟုထပ္၍ဆုိခ်င္၏။ အေၾကာင္းကား အျပန္အလွန္ယုံၾကည္မႈ စာနာမႈ နားလည္မႈ ၾကင္နာမႈ ေဖးမမႈ ျပဳစုေစာင္မမႈဟူေသာ ခ်စ္ေမတၱာမရွိပါက ပါရမီမဆုိထားႏွင့္၊ ေလာက၏ သာမာန္လုပ္ငန္း သာမာန္နယ္ပယ္၌ပင္ ျပဳလုပ္ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ဘြယ္မရွိေခ်။ အလြန္တရာျမင့္ျမတ္ၾကီးက်ယ္ ခမ္းနားလွေသာပါရမီလုပ္ငန္းၾကီးကုိလုပ္ရာဝယ္ ထုိမွ်ဤမွ် စစ္မွန္ ၾကီးမားလွေသာ ခ်စ္ေမတၱာမပါ မရွိလွ်င္ မည္သုိ႔လွ်င္အတူတြဲ၍ ပါရမီျဖည့္ႏုိင္ပါေတာ့မည္နည္း။ ပါရမီျဖည့္ၾကမည့္သူတုိ႔ ႏွစ္ဦးႏွစ္ဘက္ အျပန္အလွန္ ခ်စ္ေမတၱာရွိမွသာလွ်င္ ေလာကေကာင္းက်ိဴးအတြက္ အတူတြဲ၍ အရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံကာ ပါရမီလုပ္ငန္းကုိ အဟုတ္တမ္း ၾကိဴးပမ္းႏုိ္င္ၾကေပမည္။ ထုိ႔ေၾကာင့္ အတူတြဲ၍ ပါရမီျဖည့္ဘုိ႔အေရးဝယ္  ထုိပါရမီႏွင့္ခ်စ္ေမတၱာႏွစ္ခုတြင္ ခ်စ္ေမတၱာသည္ မူလ အစ ပထမ ျဖစ္သည္ ဟု မွတ္ယူ
ထင္ျမင္သုံးသပ္မိ၏။( မွတ္ခ်က္။ ဘုရားအေလာင္းေတာ္၏ မဟာကရုဏာေတာ္ေၾကာင့္ ဘုရားျဖစ္ဘုိ႔ရန္စိတ္ထက္သန္ေတာ္မူပုံႏွင့္ သုေမဓာႏွင့္ သုမိတၱာတုိ႔ႏွစ္ဦး၏ ခ်စ္ေမတၱာေၾကာင့္ အတူတြဲ၍ ပါရမီ ျဖည့္ႏုိင္ပုံကုိမေရာေထြးေစခ်င္ပါ။ မေရာေထြးသင့္။ ဤစကား ဤစာႏွင့္ပတ္၍ မရွင္းပါက ေမးႏုိင္ပါသည္။ ) သုိ႔ျဖစ္၍ အရင္းခံစစ္မွန္ေသာ ခ်စ္ေမတၱာေၾကာင့္ပင္ ပါရမီလုပ္ငန္းကုိ အဟုတ္တမ္းတြဲ၍ ျဖည့္ႏုိင္ခဲ့ၾကသည္ဟု မိမိယုံၾကည္နားလည္မိပါ၏။ မွန္၏။ အခ်စ္သည္ သုိ႔မဟုတ္ တပ္မက္မႈရာဂသည္ နည္းလမ္းမွန္ေအာင္အသုံးျပဳပါက နိဗၺာန္ထိပုိ႔ေဆာင္ေပးႏုိင္ေၾကာင္းပ႒ာန္းတရားေတာ္တြင္လည္းတုိက္ရုိက္လာပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ သုမိတၱာအမ်ိဴးသမီးေလး၏ သုေမဓာရွင္ရေသ့ေပၚ ခ်စ္ေမတၱာျဖင့္အရာရာကုိ ေက်နပ္ၾကည္ႏူးစြာ ျဖည့္ဆည္းေပးႏုိ္င္ဘုိ႔အေရး ပါရမီျဖည့္ဘက္အျဖစ္ျဖင့္ပါဝင္လာႏုိင္ျခင္း၏ အေၾကာင္းကုိလည္း ယေသာဓရာေထရီပါဒါန္တြင္ ဤသုိ႔ဆုိပါ၏။

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၇ )

ဤ သုေမဓာခ်စ္သားသည္ ေနာင္အခါ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းေရာက္ေသာကာလ၌ ဘဒၵကမၻာဝယ္ သိစရာမွန္သမွ် ၾကြင္းမဲ့ဥႆံုအလံုးစံုသိျမင္ေတာ္မူသည့္ ဘုရားအျဖစ္သို႔ေရာက္ရွိခ်ိမ့္မည္၊ ဤ သုမိတၱာ ခ်စ္သမီးသည္လည္း ေလးသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းတုိ႔ပတ္လုံး ပါရမီျဖည့္ဘက္အျဖစ္ျဖင့္ ပါဝင္ျဖည့္ဆည္းလိမ့္မည္ ဟူ၍။  မိမိတုိ႔ ဗုဒၶဘာသာဝင္မ်ား ယေန႔ကုိးကြယ္ဆည္းကပ္ေနၾကေသာ

ေဂါတမဘုရားရွင္၏ သာသနာေတာ္သည္ ဤသုိ႔ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိခံယူရာမွ အစျပဳခဲ့ေလ၏။ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္၏ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္သည္ ယေန႔သာသနာေတာ္ကုိ ၾကိဳတင္၍ အသိမွတ္ျပဳခဲ့ျခင္းလည္းျဖစ္၏ ဟုဆုိႏုိ္င္၏။ ထုိ႔ျပင္ဤဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ ခံယူသည့္အခမ္းအနားသည္ ယေန႔သာသနာေတာ္၏ အစဦးဆုံးေသာ အခင္းအက်င္း ျဖစ္၏ ဟူ၍လည္းဆုိနုိင္ခ်ိမ့္မည္ထင္၏။  ဤသို႔ေသာ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္အား ဖူးေျမွာ္

ၾကည္ညုိၾကေသာ လူနတ္ျဗဟၼာ သတၱဝါအေပါင္းၾကားသိၾကရေသာအခါ စၾကာဝဠာ၏ အႏႈိင္းမဲ့ေခါင္းေဆာင္ သုိ႔မဟုတ္ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံ၏ ေခါင္းေဆာင္သည္ ယခုေပၚေပါက္ေခ်ျပီဟူ၍ မ်ားစြာ

ႏွစ္ေထာင္းအားရျဖစ္ၾက၏။ ဝမ္းသာပီတိ အျဖစ္ၾကီးျဖစ္ၾကရ၏။ သူတုိ႔၏ဝမ္းသာပီတိသည္ အႏႈိင္းအဆမဲ့၏၊ အလြန္တရာျမင့္ျမတ္ျဖဴစင္၏၊ သျဂိဳၤဟ္စကားျဖင့္ေျပာရလွ်င္ ေသာမနႆ သဟဂုတ္ဥာဏသမၸယုတ္ အသခၤါရိက မဟာကုသုိလ္စိတ္ပင္ျဖစ္၏။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကိေလသာပြါးစီး အားၾကီးေရးအတြက္ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းမဟုတ္ဘဲ ကိေလသာကုန္ခန္း ျမတ္ရဟန္း ( ဘုရား ) ျဖစ္ေရးအတြက္

ဝမ္းေျမာက္ျခင္းေၾကာင့္ပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ နတ္ျဗဟၼာအေပါင္းတုိ႔သည္ ဤသုိ႔လည္း ေမွ်ာ္လင့္ၾကျပန္ေလ၏။ အကယ္၍မိမိတုိ႔သည္ ဤဒီပကၤရာဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္၌ တရားထူးကုိမရခဲ့လွ်င္

ေနာင္အခါဝယ္ ေဂါတမဘုရားရွင္လက္ထက္ေတာ္၌ တရားထူးကုိရရွိၾကမည္ ဟူ၍။ သူတုိ႔၏ ေမွ်ာ္လင့္တမ္းတခ်က္သည္ ျမင့္ျမတ္ေပစြတကား။ အတုယူ အားက်ထုိက္ေလစြ။ စံျပဳထုိက္ေလစြတကား။ ယေန႔သာသနာေတာ္၏ ျမစ္ဖ်ားခံရာ အစဦးဆုံး အခမ္းအနားသည္ ဤမွ်သာျဖစ္၏။ ဤအခမ္းအနားႏွင့္ပတ္သက္၍ မိမိဤသုိ႔ဆက္လက္၍ အေတြးပထ်ာျဖန္႔ စဥ္းစားျခင္း သံသရာခ်ဲ႔ဆန္႔မိပါေတာ့၏။ ေလာကုတၱရာမွလြဲ၍ ေလာက၏ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ ဘုိ႔ႏွစ္ဘုိ႔လုိအပ္၏။ ဘက္ႏွစ္ဘက္သည္ရွိ၏။ ထုိဘုိ႔ႏွစ္ဘုိ႔ ဘက္ႏွစ္ဘက္ ညီညြတ္မွ်တ ျပည့္စုံပါမွ ရလာဒ္တစ္ခု ထြက္ေပၚလာျမဲျဖစ္၏။ အဆုိးနယ္ပယ္တြင္ျဖစ္ေစ အေကာင္းနယ္ပယ္တြင္ျဖစ္ေစ သိပၸံပညာရပ္ နယ္ပယ္တြင္ျဖစ္ေစ ဝိဇၨာပညာရပ္ နယ္ပယ္တြင္ျဖစ္ေစ အဆုိပါ ဘုိ႔ႏွစ္ဘုိ႔ ဘက္ႏွစ္ဘက္သည္ မလြဲမေသြရွိသည္သာျဖစ္၏။ ထုိအရာကား ဖုိသဘာဝႏွင့္ မသဘာဝပင္တည္း။ တနည္းဆုိေသာ္ ဖုိသတၱိစြမ္းအင္ႏွင့္ မသတၱိစြမ္းအင္ပင္ျဖစ္ေခ်၏။ ဤသတၱိစြမ္းအင္ႏွစ္ခုသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္လည္းျဖစ္၏။ အလြန္အားၾကီးေသာဆြဲအားလည္းျဖစ္၏။ ထုိဆန္႔က်င္ဘက္ဆြဲအားတုိ႔၏ ဟန္ခ်က္ညီညီျဖင့္ ညီညြတ္ေပါင္းစည္းမိေသာအခါ ရလာဒ္တစ္ခုသည္ မုခ်ျဖစ္ေပၚလာရေလေတာ့၏။ ေလာကဓံတရားဟု အမ်ားသိေနၾကသည့္ ေပါမ်ားျခင္းႏွင့္ ရွားပါးျခင္း၊ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္ဆင္းရဲျခင္း၊ ကဲ့ရဲ့ျခင္းႏွင့္ခ်ီးမြမ္းျခင္း၊ မိတ္ေဆြသဂၤဟ ေပါမ်ားျခင္းႏွင့္ အထိီးက်န္ျခင္း ဟူေသာ ဒြႏၵဒြႏၵ အစုံအစုံသဘာဝတုိ႔သည္လည္း မည္သည့္ေလာကီနယ္ပယ္တြင္မွ
ေရွာင္လႊဲ၍မရဘဲ ထုိအစုံအစုံ သဘာဝတုိ႔ေၾကာင့္ပင္ အရာရာသည္ ေျပာင္းလဲ ျဖစ္ပ်က္ တုိးတက္ ဆုတ္ယုတ္လွ်က္ ခရီးဆက္ေနၾကရျခင္းျဖစ္ေတာ့၏။ ဤေနရာ၌ မိမိအဓိကတင္ျပလုိသည္မွာ ဆန္႔က်င္ဘက္တုိ႔၏ အစုံအစုံသဘာဝျဖစ္ပါ၏။ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံသားတုိ႔အားကယ္တင္ေရးအတြက္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ရရွိေရး ရည္မွန္းခ်က္ျဖင့္ ဗ်ာဒိတ္ေတာ္ကုိခံယူလွ်က္ ပါရမီေတာ္ဆယ္ပါးကုိ ကိုယ္ေတာ္တုိင္ျဖည့္က်င့္ေတာ့မည္ျဖစ္ေသာ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ သုမိတၱာမည္ေသာ အမ်ိဴးသမီးေလးပါဝင္လာသည္ကုိ အဘယ့္ေၾကာင့္ လက္ခံဘိသနည္း။ ထုိ္႔ျပင္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္သည္လည္း အဘယ့္ေၾကာင့္ တစ္ဦးတည္းမခြဲဘဲ ႏွစ္ဦးတြဲ၍ ဗ်ာဒိတ္ေပးခဲ့ေလသနည္း။ အထူးသျဖင့္ အလြန္ရွည္ၾကာလွေသာ ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းကာလအတြင္းဝယ္ သူတုိ႔ ႏွစ္ဦး၏ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားသည္ အလြန္ပင္ၾကီးမားလွသည္ကုိ ေတြ႔ရ ျမင္ရ သိရ ဖတ္ရ၏။ ထုိခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားသည္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ေၾကာင့္ၾကီးမားလာေလသေလာ၊ သို႔မဟုတ္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး၏ ခ်စ္ျခင္း ေမတၱာတရားေၾကာင့္ပင္ ပါရမီေတာ္တုိ႔ကုိ ျဖည့္ဆည္းႏုိင္ခဲ့ေလသေလာ။ ဤသို႔ေသာ ေလာ မ်ားစြာ ဘိသနည္း အသီးသီးကုိ မိမိဘာသာ ေမးခြန္းထုတ္၍ မိမိဘာသာ ဤသုိ႔ဆက္လက္၍ အေတြးစိတ္ကူး ျမဴးမိပါေတာ့သတည္း။
( ဆက္ရန္......)

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၆ )

ထိုသူမ၏နာမည္ကားသုမိတၱာ ဟူသတတ္။ ထုိနာမည္၏ အဓိပၸါယ္ကား မိတ္ေဆြေကာင္း သုိ႔မဟုတ္ အလြန္ခ်စ္ခင္အပ္သူ သုိ႔မဟုတ္ အလြန္ခ်စ္ခင္တတ္သူ ဟူ၍ျဖစ္သတတ္။ မွန္၏၊ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံသား အားလုံးအတြက္ အေလာင္းေတာ္အား ဘုရားျဖစ္ေစရန္ ကူညီ၍ ပါရမီျဖည့္ဆည္းေပးရမည့္သူသည္ မိတ္ေဆြေကာင္းျဖစ္ေနပါမွ သို႔မဟုတ္ အမ်ားျပည္သူလူထု၏ အလြန္ခ်စ္ခင္အပ္သူ သုိ႔မဟုတ္ အမ်ားျပည္သူလူထုကုိ ခ်စ္ခင္တတ္သူျဖစ္ပါမွ ပါရမီျဖည့္ဘက္ျဖစ္နုိင္ေပမည္။ ထုိသုိ႔မဟုတ္ပါက သာမာန္အမ်ိဴးသမီးျဖစ္သြားေပမည္။ ထုိဘုရားရွင္ကုိ ၾကိဴဆုိသည့္ အခမ္းအနားတြင္ ထုိသုမိတၱာမည္ေသာ အမ်ိဴးသမီးငယ္ေလးသည္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္ကုိ လႈရန္အတြက္ ၾကာပန္းရွစ္ခုိင္ယူလာခဲ့ေလ၏။ သူမ၏ အစပထမရည္ရြယ္ခ်က္သည္ သူမကုိယ္တုိင္ တစ္ဦးတည္း လႈဘုိ႔ျဖစ္၏။ သုိ႔ေသာ္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္အား သူ၏ခႏၶာကုိယ္ကုိ တံတားခင္း၍လႈဒါန္းေနေသာ သုေမဓာရွင္ရေသ့ကုိ ျမင္ေတြ႔ရေသာအခါ သူမသည္ ေလးစားၾကည္ညုိသြားေလ၏။ ယုံၾကည္မႈ၊ အားထားမႈ၊ ခ်စ္ခင္မႈ၊ ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္လုိမႈႏွင့္ ေပးဆပ္ျဖည့္ဆည္းလုိမႈဟူေသာဆႏၵတုိ႔သည္လည္း သူမ၏ရင္တြင္းသုိ႔ အလုိအေလ်ာက္ ခ်င္းနင္းဝင္ေရာက္လာခဲ့၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ သူမသည္ လႈရန္ ယူေဆာင္လာခဲ့ေသာ ၾကာပန္းရွစ္ခုိင္အနက္ သုံးခုိင္ကုိသာ သူမကုိင္ေဆာင္လွ်က္ က်န္ငါးခုိင္ကုိမူ သုေမဓာရွင္ရေသ့အား လုိလုိလားလားပင္ ေပးလႈလုိက္ေလ၏။ ဤေနရာတြင္မိမိ ဤသုိ႔စဥ္းစားမိ၏။ အေလာင္းေတာ္၏နာမည္ကား သုေမဓာ၊ အဓိပၸါယ္ကား ပညာျပည့္ဝ ႏွလုံးလွသူ သုိ႔မဟုတ္ စိတ္ႏွလုံးျဖဴစင္လွေသာပညာရွိ ဟူ၍ျဖစ္ျပီးလွ်င္ ကူညီ၍ ပါရမီျဖည့္မည့္သူ သုမိတၱာ၏ အဓိပၸါယ္မွာ မိတ္ေဆြေကာင္း သို႔မဟုတ္ အလြန္ခ်င္ခင္တတ္သူဟု အဓိပၸါယ္ရွိသျဖင့္ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး၏ အမည္နာမ ဗ်ဴပၸတ္ႏွင့္ လုပ္ရပ္တုိ႔သည္ အလြန္ပင္ညီညြတ္တုိက္ဆုိင္ ၾကေလ၏တကား ဟူ၍။  ထုိ႔ေနာက္ သုေမဓာမည္ေသာ ရွင္ရေသ့ႏွင့္ သုမိတၱာမည္ေသာ အမ်ိဴးေကာင္းသား အမ်ိဴးေကာင္းသမီးႏွစ္ေယာက္တုိ႔သည္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္အား ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း၍ ၾကာပန္းရွစ္ခုိင္ကုိလႈဒါန္းခဲ့ၾက၏။ ထုိသုိ႔လႈဒါန္းစဥ္တြင္ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ ဒီပကၤရာဘုရားရွင္၏ အႏႈိင္းမဲ့အသေရေတာ္ကုိ ဖူးေတြ႔ရသျဖင့္အလြန္အားက်ၾကည္ညိုမိေတာ့၏။ အထူးသျဖင့္ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ ငရဲႏွင့္ တိရစၦာအပါအဝင္ သုံးဆယ့္တစ္ဘုံသူ ဘုံသားတုိ႔အတြက္ ေလာကီေကာင္းက်ိဴးႏွင့္ ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ိဴးဤႏွစ္မ်ိဴးတုိ႔ကုိ အႏႈိင္းမဲ့ေသာ ကရုဏာ၊ ေမတၱာ၊ ပညာတုိ႔ျဖင့္ အႏႈိင္းမဲ့ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူႏုိင္သကဲ့သုိ႔ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္လည္း ေလာကသားတုိ႔၏ ေကာင္းက်ိဴးမွန္သမွ်ကုိ သယ္ေဆာင္လုိ ကယ္တင္လုိေသာ မဟာကရုဏာႏွင့္  ဆႏၵတုိ႔သည္ အလြန္အမင္းျပင္းျပင္းျပျပျဖစ္ေတာ္မူေလ၏။ အမွန္စင္စစ္ ဘုရားျဖစ္လိုေသာဆႏၵသည္ အလြန္အမင္းျပင္းျပထက္သန္လာေလ၏။ မွန္လွ၏။ ဘုရားျဖစ္မွသာလွ်င္ အသားအေရာင္ အမ်ိဴးအႏြယ္ ေနရာေဒသ ႏုိင္ငံ ဘုံဌာန အဆင့္အလႊာ စေသာ ေလာကသားတုိ႔၏ အေပၚယံအျမင္တုိ႔ကုိ မရႈျမင္ မခြဲျခားဘဲ သတၱဝါတုိင္း၏ ပါရမီ အႏုအရင့္ အဆင့္အတန္းကုိသာ ၾကည့္ရႈဆင္ျခင္ေတာ္မူ၍ ေလာက ေကာင္းက်ိဴးႏွင့္ ေလာကုတၱရာ ေကာင္းက်ိဴး ထုိႏွစ္မ်ိဴးတုိ႔ကုိ အႏႈိင္းမဲ့ေဆာင္ရြက္ႏုိင္မည္ျဖစ္ပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ သူသည္ဘုရားျဖစ္လုိစိတ္ ထက္သန္ျပင္းျပျခင္းပင္ျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္သုမိတၱာမည္ေသာ အမ်ိဴးသမီးေကာင္းေလးသည္လည္း သုေမဓာရွင္ရေသ့ႏွင့္ သံသရာတစ္ေလွ်ာက္ ဘဝဆက္တုိင္းတြင္ ဘုရားျဖစ္သည္အထိ လုိလုိလားလားေပးဆပ္ျပီး ခ်ိဴခ်ိဳခါးခါးမွ်ေဝ၍ အတူတကြ ေဆာင္ရြက္လုိေသာ ပါရမီျဖည့္လုိစိတ္တုိ႔သည္လည္း တားမႏုိင္ဆီးမရ ျဖစ္ေပၚလာေလေတာ့၏။ အမွန္စင္စစ္ သူတုိ႔ႏွစ္ေယာက္လုံး၏ အသိဥာဏ္ႏွင့္ စိတ္သႏၱာန္တြင္ သုိ႔မဟုတ္ ဦးေႏွာက္ႏွင့္ႏွလုံးသားတုိ႔တြင္ မိမိတုိ႔၏ အရာရာကုိ စြန္႔လႊတ္ေပးဆပ္၍ ေလာကေကာင္းက်ိဴးလုပ္ေဆာင္ရန္ အလြန္အမင္းစိတ္သန္ ခံယူ ခံစားလွ်က္ရွိၾက၏။ ဤသည္မွာ သူတုိ႔ႏွစ္ဦး၏ ေလာကအေပၚထားရွိေသာ မဟာကရုဏာႏွင့္ အသိဥာဏ္ပညာပင္ျဖစ္ေတာ့၏။ ဤေနရာ၌ ဘုရားအေလာင္းေတာ္ သုေမဓာ၏ မဟာကရုဏာႏွင့္ ပညာသည္ပုိ၍ျပ႒ာန္းအားၾကီးလွသည္ကုိမေမ့သင့္ေပ။ မွန္၏။ ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ သယ္ပုိးရာတြင္ ကရုဏာႏွင့္ပညာသည္ မရွိမျဖစ္လုိအပ္ပါ၏။ ကရုဏာသာရွိ၍ ပညာမပါလွ်င္ ထုိထုိလုပ္ရပ္တုိ႔သည္ ေကာင္းက်ိဴးထက္ ဆုိးက်ိဴးကုိ ျဖစ္ေစတတ္ပါ၏။ ေစတနာေကာင္းရွိေသာ္လည္း နည္းလမ္းမွားသျဖင့္ ေကာင္းက်ိဴးမရ ဆုိးက်ိဴးျဖစ္ရတတ္သည္ဟု ဆုိလုိပါ၏။ တစ္ဖန္ ပညာသာရွိ၍ ကရုဏာမပါလွ်င္လည္း အၾကင္နာမဲ့၍ ရက္စက္ၾကမ္းၾကဳတ္တတ္သျဖင့္ ေလာကသားမ်ား၏ အားထားရာသဖြယ္မျဖစ္ဘဲ ဆုိးက်ိဴးမ်ားကုိ ခံစားရတတ္ပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိ ေဆာင္ရြက္ရာတြင္ ကရုဏာႏွင့္ပညာသေဘာတရားတုိ႔သည္ အမွန္တကယ္လုိအပ္လွပါ၏။ သုိ႔မွသာလွ်င္ ေလာကသားတုိ႔အတြက္ စစ္မွန္ေသာ ေကာင္းက်ိဴးခ်မ္းသာမ်ားကုိ ခံစားၾကရမည္ျဖစ္ပါ၏။ ထုိသူႏွစ္ေယာက္တုိ႔၏  ထုိအျခင္းအရာအားလုံးကုိ ဒီပကၤရာျမတ္စြာဘုရားရွင္သည္ သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္သိေတာ္မူေလ၏။ ထုိ႔ျပင္ သုေမဓာရွင္ရေသ့၏ အနာဂတ္ကုိ ဆင္ျခင္ေတာ္မူေသာအခါ၌လည္း ေနာင္ေလးသေခ်ၤႏွင့္ ကမၻာတစ္သိန္းၾကာေသာကာလဝယ္ ဘဒၵကမၻာ၌ ေဂါတမအႏြယ္ေတာ္ျဖင့္ ဘုရားအျဖစ္သုိ႔အမွန္မုခ် ေရာက္ရွိမည္ျဖစ္ေၾကာင္းကုိလည္းသိေတာ္မူသည့္အျပင္ သုမိတၱာအမ်ိဴးေကာင္းသမီးေလးသည္လည္း ေလးသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းတုိ႔ပတ္လုံး ပါရမီျဖည့္ဖက္အျဖစ္ျဖင့္ မလြဲမေသြပါဝင္ျဖည့္ဆည္းလိမ့္မည္ျဖစ္ေၾကာင္းတုိ႔ကုိလည္း သိျမင္ေတာ္မူေလ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ဘုရားရွင္က သူတုိ႔ႏွစ္ဦးအား ဤသုိ႔ ဗ်ာဒိတ္စကား မိန္႔ၾကားေတာ္မူေလ၏။
( ဆက္ရန္......)

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၃ )

ပရဒုေကၡ သတိ သာဓူနံ ဟဒယကမၸနံ ကေရာတီတိ ကရုဏာ၊ သူတစ္ပါး ဆင္းရဲဒုကၡျဖစ္ေသာအခါ သူေတာ္ေကာင္းတုိ႔၏ စိတ္ႏွလုံးကုိ တုန္လႈပ္ေစတတ္ေသာေၾကာင့္ ကရုဏာ ( သနားျခင္း ) မည္၏ ဟု အေျဖာင့္အဓိပၸါယ္ျဖစ္၏။ ဤေနရာႏႈိက္ (စာမရုိက္တတ္ပါ) တုန္လႈပ္ေစတတ္ ဟူသည္ ေၾကာက္ရြံ႔ ထိတ္လန္႔ေသာေၾကာင့္ တုန္လႈပ္ေခ်ာက္ျခားသည္ဟု မဆုိလုိ၊ နဂုိမူရင္း ျဖစ္ေနေသာပုံမွန္စိတ္မွ ကယ္တင္လုိ ကူညီလုိေသာ ျမင့္ျမတ္သည့္စိတ္ထားသုိ႔ေျပာင္းလဲလာျခင္းကုိ တုန္လႈပ္ေစတတ္ ဟုဆုိလုိ၏။ မွန္၏၊ သူေတာ္ေကာင္း စိတ္ႏွလုံးရွိသူတုိ႔သည္ သူတစ္ပါးဆင္းရဲသည္ကုိ ျမင္ရေသာအခါ သနား၏၊ ကူညီေဖးမလုိ၏၊ ကယ္တင္လုိ၏၊ ေပးဆပ္ခ်င္၏၊ ဤသည္မွာ ကရုဏာ၏ သေဘာသဘာဝ၊ ကရုဏာ၏ အနက္အဓိပၸါယ္ျဖစ္၏။ တစ္ဖန္ ေနာက္တစ္နည္းအေနျဖင့္ အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆုိမႈလည္းရွိေသး၏။ ကိဏာတိ ဝါ ပရဒုကၡံ ဟိ ံသတိ ဝိနာေသတီတိ ကရုဏာ၊ သူတစ္ပါးတုိ႔၏ ဆင္းရဲဒုကၡကုိ ပယ္ေဖ်ာက္ေပးတတ္ေသာေၾကာင့္ ကရုဏာမည္၏ ဟုအေျဖာင့္အဓိပၸါယ္ျဖစ္၏။ ဤဖြင့္ဆုိမႈအရလည္း အႏွစ္သာရ စကားက် အဓိပၸါယ္အားျဖင့္ အထက္ပါနည္းႏွင့္ အတူတူပင္ျဖစ္၏။ ပါဠိသဒၵါသေဘာအရသာကြဲျပား၏။ ဤသည္မွာ သာမာန္ကရုဏာ၏ သေဘာမွ်သာျဖစ္၏။ မဟာကရုဏာ မဟုတ္။ မဟာကရုဏာ၏သေဘာကား အလြန္ျမင့္ျမတ္ၾကီးက်ယ္ေသာသနားျခင္း၊အစဥ္အျမဲကုိယ္က်ိဴးကုိစြန္႔၍ ေလာကေကာင္းက်ိဴးကုိသာ ေဆာင္ရြက္လုိျခင္း၊မိမိအေရးထက္ သူတစ္ပါးအေရးကုိသာ ပုိ၍ အေလးေပးေဆာင္ရြက္လုိျခင္း သေဘာျဖစ္၏။ မွန္လွ၏။ ထုိမဟာကရုဏာေၾကာင့္ပင္ သုေမဓာရွင္ရေသ့သည္ သူရသင့္ရထုိက္ေသာအခြင့္အေရးလည္းျဖစ္၊ ရႏုိင္ေသာ အေျခအေနႏွင့္စြမ္းရည္တုိ႔လည္းအျပည့္အဝရွိေတာ္မူပါလ်က္ႏွင့္ ထုိအခြင့္အေရးႏွင့္စြမ္းရည္တုိ႔ကုိ တြန္႔ဆုတ္ျခင္းအလ်ဥ္းမရွိ ရဲရဲရင့္ရင့္ ျပတ္သားစြာ စြန္႔လႊတ္လုိက္၏။ ထုိအခြင့္အေရးႏွင့္စြမ္းရည္ကား အျခားမဟုတ္၊ ထုိဘဝမွာပင္ ရရွိေရာက္ရွိႏုိင္ေသာ ရဟႏၱာအျဖစ္ႏွင့္ ပါရမီထူးတုိ႔ပင္တည္း။ သူသည္သံသရာဝဲဩဃဟုဆုိအပ္ေသာ ဘုံအထပ္ထပ္ႏႈိက္ အေရာင္အေသြး အဆင့္အတန္း အတုိင္းအတာအားျဖင့္ စုံလင္မ်ားျပားလွေသာ ရုပ္ပုိင္းေရာ စိတ္ပုိင္းပါ ခံစားေတြ႔ၾကံဳေနရသည့္ အလြန္ပူျပင္းလွေသာ ေဝဒနာပင္လယ္တြင္  နစ္မြန္းေမ်ာပါေနၾကကုန္ေသာ သတၱဝါအေပါင္းကုိ ကယ္တင္လုိ၏။ ေအးခ်မ္းေစလုိ၏၊ ထုိကယ္တင္လုိ ေပးဆပ္ျဖည့္ဆည္းေပးလုိေသာဆႏၵသည္ လူမ်ိဴး၊အသားအေရာင္၊ေနရာေဒသ၊ ႏုိင္ငံ၊ ဘုံဌာန၊ အခ်ိန္ကာလ၊အလႊာအတန္းအစား ဘာကုိမွမခြဲျခားဘဲ စၾကာဝဠာတစ္ခုလုံးကုိ ကယ္တင္ေပးလုိသည့္ အလြန္ျပင္းျပအားၾကီးေသာ ကုသုိလ္ဆႏၵာဓိပတိျဖစ္၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ပင္ ထုိစိတ္ထုိဆႏၵသည္ မဟာကရုဏာျဖစ္ပါေပ၏။ ထုိမဟာကရုဏာေတာ္ျဖင့္ကယ္တင္လုိျခင္းမွာလည္း တဒဂၤေအးခ်မ္းေစရန္ကယ္တင္လုိျခင္းမဟုတ္၊ တစ္ဘဝအတြက္ ကယ္တင္လုိျခင္းလည္းမဟုတ္၊ ဒုကၡခပ္သိမ္း ခ်ဳပ္ျပတ္ျငိမ္း၍ အျပီးအပုိင္ ထာဝရ ေအးခ်မ္းမႈရွိေသာ နိဗၺာန္တုိင္ေအာင္ ကယ္တင္ပုိ႔ေဆာင္လုိျခင္းျဖစ္၏။ ထုိမဟာကရုဏာေတာ္ေၾကာင့္ပင္ သူ႔ဘဝ၏အရာရာကုိ ဂဏန္းသခ်ၤာေရတြက္၍ မရႏုိင္ေလာက္ေအာင္ စြန္႔လႊတ္ခဲ့၏။ အနစ္နာခံခဲ့၏။ ျဖည့္ဆည္းခဲ့၏။ အားထုတ္ခဲ့၏။ ထုိစြန္႔လႊတ္မႈတုိ႔ကုိ အက်ဥ္းအားျဖင့္ေဖၚျပရေသာ္ဤသုိ႔ျဖစ္၏။ ေလာကအတြက္ သူစြန္႔လႊတ္ခဲ့ရေသာ မ်က္လုံးတုိ႔ကုိ တုိင္းတာၾကည့္ပါက ေကာင္းကင္မွ နကၡတ္ၾကယ္တာရာအေရအတြက္ကား နည္းပါးေကာင္းနည္းပါးေပမည္၊ သူစြန္႔လႊတ္လႈဒါန္းခဲ့ေသာ မ်က္လုံးမ်ားကား ထုိထက္မက မ်ားျပားလွ၏။ သူလႈခဲ့ေသာ ေသြးတုိ႔ကို ခ်ိန္စက္ၾကည့္ပါက သမုဒၵရာတြင္ရွိေသာ ေရမ်ားကနည္းပါးေကာင္းနည္းပါးေပမည္၊ သူလႈဒါန္းခဲ့ေသာ ေသြးမ်ားကား ထုိ႔ထက္မက မ်ားျပားလွ၏။ ထုိ႔ျပင္ သူလႈခဲ့ေသာ အသားတုိ႔ကုိ ပုံလုိက္ပါက ယူဇာနာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ အျမင့္ေဆာင္သည့္ ျမင့္မုိရ္ေတာင္သည္ နိမ့္သြားႏုိင္၏။ သူလႈခဲ့ေသာ အသားတုိ႔ကား ထုိ႔ထက္မက မ်ားျပားလွပါ၏။ ထုိ႔ျပင္ သူ၏စည္းစိမ္ ဇနီးမယား သမီးသားပါမက်န္စြန္႔လႊတ္မႈအနႏၱျဖစ္ခဲ့၏။ ဤသည္မွာ ဒါနတစ္ခုတည္းကုိကြက္၍ေျပာျခင္းျဖစ္၏။ အမွန္စစ္စစ္ ပါရမီဆယ္ပါးကုိ ျပည့္စုံေအာင္ျဖည့္က်င့္ခဲ့ရ၏။  ထုိျဖည့္ဆည္း စြန္႔လႊတ္ အနစ္နာခံမႈသည္ အခ်ိန္ကာလအားျဖင့္တြက္စစ္ၾကည့္လွ်င္ ဤကမၻာမွေနာက္ျပန္ေရတြက္ပါက လြန္ခဲ့ေသာ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းမွစခဲ့၏။ စြန္႔လႊတ္ျဖည့္ဆည္းခဲ့ရသည့္အခ်ိ္န္ကာလသည္ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းထိတုိင္ၾကာျမင့္ခဲ့သည္ ဟုဆုိလုိပါ၏။ ထုိ႔ေၾကာင့္ယခုလက္ရွိမိမိတုိ႔ဆည္းကပ္ယုံၾကည္ကုိးကြယ္ေနေသာ ဗုဒၶဘာသာသည္ ကာလအားျဖင့္ လြန္ခဲ့ေသာ ေလးအသေခ်ၤႏွင့္ကမၻာတစ္သိန္းထက္မွ အျမဳေတအျဖစ္ႏွင့္စတင္တည္ရွိခဲ့၏။ စတင္ခဲ့ပုံ ဇာတ္လမ္းအက်ဥ္းကားဤသုိ႔ျဖစ္၏။

ဗုဒၶဘာသာ ဇစ္ျမစ္ ( ၁ )

ယေန႔လူသားမ်ား ကုိးကြယ္ယုံၾကည္ေနၾကေသာ ဘာသာတရားမ်ား ထြန္းကားလာသည္မွာ နွစ္ကာလအေရအတြက္အားျဖင့္ တြက္စစ္ၾကည့္ေသာ္ ႏွစ္ေပါင္း သုံးေထာင္ခန္႔မွ်ရွိျပီဟု အၾကမ္းဖ်င္းအားျဖင့္ဆုိနုိင္ေလ၏။ ဤခန္႔မွန္းမႈသည္ ယေန႔ျဖစ္တည္ေနေသာ ဘာသာၾကီးမ်ားအနက္ အေစာဆုံးျဖစ္ေသာ ဟိႏၵဴဘာသာကုိ ရည္ညႊန္းျခင္းျဖစ္၏။ ထုိ္႔ေနာက္ ေရွးေခတ္ အိႏၵိယႏုိင္ငံတြင္ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ဘာသာတရားမ်ား တစ္ခုျပီးတစ္ခု ဆက္ကာဆက္ကာ ေပၚေပါက္ခဲ့ၾက၏။ ထုိသုိ႔ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာဘာသာတရားမ်ားအနက္ ဗုဒၶဘာသာသည္လည္း တစ္ခုအပါအဝင္ျဖစ္ခဲ့၏။ ဤကမၻာတြင္ ဗုဒၶဘာသာေပၚေပါက္လာသည္မွာ ယေန႔အထိဆုိလ်င္ ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ တင္းတင္းပင္ျပည့္ေပေတာ့မည္။ ယခုႏွစ္လာမည့္ ကဆုန္လျပည့္ေန႔ နံနက္လင္းအားၾကီးအခ်ိန္တြင္ ဗုဒၶဘာသာ၏သက္တမ္း ႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ တိတိျပည့္ေပေတာ့မည္။ စတင္ေပၚေပါက္ခဲ့ေသာ ေနရာေဒသကား ယေန႔ေခတ္ပထဝီအရ အိႏၵိယႏုိင္ငံ ဗီဟာျပည္နယ္ ဂယာခရုိင္ ဗုဒၶဂယာအရပ္ေဒသျဖစ္၏။ ဤဗုဒၶဘာသာကုိ တည္ေထာင္သူမွာ နတ္လည္းမဟုတ္၊ ျဗဟၼာလည္းမဟုတ္၊ မိမိတုိ႔လူသားမ်ား မျမင္ႏုိင္ေသာ ေကာင္းကင္ဘုံမွ ဖန္ဆင္းရွင္ တန္ခုိးရွင္တစ္ဦးလည္းမဟုတ္၊ တမာန္ေတာ္ တစ္ေယာက္ကုိ ဘာသာတည္ေထာင္ရန္ အမိန္႔ေပးေစလႊတ္ျပီး ခုိင္းသမွ်ကုိ အလုိေတာ္က် မလုိက္နာပါက လူသားမ်ားအား ဆဲေရးၾကိမ္းေမာင္း အျပစ္ေပး ျခိမ္းေျခာက္၍ ဘာသာတည္ေထာင္သူလည္းမဟုတ္၊ အဟုတ္စင္စစ္ေသာ္ကား လူသားမိဘႏွစ္ပါးမွ ေမြးဖြားလာသည့္ ထိပ္တန္းအရည္အေသြးျပည့္ဝလွေသာ အႏႈိင္းမဲ့ လူသားစစ္စစ္တစ္ေယာက္သာျဖစ္ေခ်၏။ သူသည္အႏွစ္သာရကင္းမဲ့၍ ေကာင္းက်ိဴးမဲ့ကုိျဖစ္ေစေသာ ေရွးေဟာင္းအယူဝါဒ အမူအက်င့္ႏွင့္ ယာဥ္ေက်းမႈတုိ႔ကုိ မည့္သူ႔ကုိမွ်မထိခုိက္မနစ္နာေစဘဲ ရဲရဲရင့္ရင့္ေတာ္လွန္ခဲ့သူ မဟာလူသားျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ ေရတုိေရရွည္ ပစၥကၡ တမလြန္ႏွစ္တန္ေသာ ကာလတုိ႔ဝယ္ ေလာကေကာင္းက်ိဴးႏွင့္ ေလာကုတၱရာေကာင္းက်ိဴး ထုိႏွစ္မ်ိဴးကုိ လူသားအပါအဝင္ ေလာကသားအမ်ားခံစားႏုိင္ေစရန္ အႏႈိင္းမဲ့သင္ၾကားခ်က္မ်ားကုိ သင္ျပေပးခဲ့သူ လူထဲက မဟာလူသားစစ္စစ္သာျဖစ္ေလ၏။ သူကားအျခားမဟုတ္ သဗၺညဳတဥာဏ္ရွင္ ျမတ္ဗုဒၶပင္ျဖစ္ေတာ့၏။ သူ၏ေမြးဖြားရာဇာတိကား ယေန႔ေခတ္ပထဝီအရ နီေပါႏုိင္ငံ လုမၺိနီအရပ္ျဖစ္၏။ ဘုရားမျဖစ္မီ သူ၏ငယ္နာမည္မွာ သိဒၶတၳျဖစ္၏။ သူ၏ အႏြယ္ေတာ္မွာ ေဂါတမျဖစ္ျပီးလွ်င္ မ်ိဴးရုိးကား မင္းမ်ိဴးျဖစ္၍ စၾကာဝေတးမင္းျဖစ္ရမည့္ စြမ္းရည္ျပည့္ စၾကာဝေတးမင္းေလာင္း အိမ္ေရွ႔မင္းသားတစ္ပါးလည္းျဖစ္၏။ ထုိ႔ျပင္ သူ႔တြင္ရုပ္ရည္အားျဖင့္ အလြန္ေခ်ာေမာလွပတင့္တယ္၍ ႏွလုံးရည္ ဥာဏ္ရည္တုိ႔ႏွင့္လည္း ျပည့္ဝေသာ ၾကင္ယာသက္ထား ယေသာဓရာမင္းသမီးလည္းရွိ၏။ သူ၏ရုပ္ပုိင္းပုိင္ဆုိင္မႈမ်ားကား မ်ားျပားလွ၏။ သက္ရွိ္ေရာ သက္မဲ့ပါ အားလုံးပါဝင္၏။ သူပုိင္ဆုိင္သမွ်အရာရာကုိ ယတိျပတ္စြန္႔လႊတ္ျပီးလွ်င္ ေလာကမွလြန္ေျမာက္ရာ ေလာကုတၱရာတရားကုိ မရမေနဇြဲစိတ္ဇြဲမာန္ျဖင့္ ေျခာက္ႏွစ္တုိင္တုိင္ ၾကိဴးစားရွာေဖြခဲ့၏။ ထုိသုိ႔ရွာေဖြရင္း လြန္ခဲ့ေသာႏွစ္ေပါင္း ၂၆၀၀ နီးပါးက အိႏၵိယႏုိငံ ဗုဒၶဂယာ မဟာေဗာဓိေညာင္ပင္ေအာက္ဝယ္ သိစရာမွန္သမွ်ကုိ တစ္စမက်န္ အကုန္အစင္သိျမင္ေတာ္မူသျဖင့္ သဗၺညဳတဥာဏ္ရွင္ ျမတ္ဗုဒၶဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ရွိေတာ္မူခဲ့၏။ ထုိသုိ႔ဘုရားအျဖစ္သုိ႔ေရာက္ေတာ္မူျပီးေနာက္ ဗုဒၶဂယာေဒသဝယ္ သစၥာတရားကုိ ထုိးထြင္းသိျမင္ႏုိင္ေသာသူကုိ ေလာေလာဆယ္တြင္ မေတြ႔မျမင္ရေသာေၾကာင့္ သစၥာကုိသိျမင္စြမ္းႏုိင္မည့္သူရွိရာ ဗာရာဏသီျမိဳ႔ မိဂဒါဝုန္ေတာသုိ႔ၾကြေတာ္မူ၍ ဓမၼစၾကာတရားဦးေဒသနာကုိ ပဥၥဝဂၢီငါးပါးတုိ႔အား ေဟာၾကားေတာ္မူခဲ့၏။ ထုိတရားေတာ္သည္ ျမတ္ဗုဒၶ၏ အဦးဆုံးေသာတရားေတာ္လည္းျဖစ္သလုိ ဗုဒၶဘာသာတုိ႔၏ရည္မွန္းခ်က္စစ္စစ္လည္းျဖစ္၏။ ထုိသုိ႔ေဟာၾကားေတာ္မူသည္မွစ၍ ဤကမၻာဝယ္ ဗုဒၶတရားေတာ္မ်ားယေန႔ထိတုိင္ စတင္ျပန္႔ႏွံ႔ခဲ့ေတာ့၏။ ယေန႔ကမၻာဝယ္ ျမတ္ဗုဒၶ၏တရားေတာ္မ်ားသည္ အသိပညာရွင္လူတန္းစား၏ စားျမိန္အာဟာရျဖစ္လာေန၏။စစ္မွန္ေသာျငိမ္းခ်မ္းေရးကုိ အမွန္တကယ္လုိလားသူတုိင္း၏ က်င့္စဥ္လည္းျဖစ္၏။ လူသားသည္မိမိတုိ႔လုိလားေတာင့္တခ်က္ကုိ မိမိတုိ႔လူသားကုိယ္တုိင္ အမိအပုိင္ လက္ဆုပ္လက္ကုိင္ လက္ေတြ႔က်က် ရယူႏုိင္ေစရန္သင္ၾကားေပးထားေသာ သင္ၾကားခ်က္မ်ားလည္းျဖစ္၏။   ျမတ္ဗုဒၶ၏ တရားေတာ္မ်ားသည္ ဗုဒၶဘာသာျဖစ္၏။ ဗုဒၶသာသနာလည္းဟုတ္၏။ ထုိဘာသာ ထုိသာသနာ၏ဇစ္ျမစ္ကုိ တူးဆြရွာေဖြၾကည့္ေသာအခါ အၾကမ္းဖ်င္းအေနျဖင့္ ပါရမီဆယ္ပါးကုိေတြ႔ရမည္ျဖစ္၏။ မွန္၏။ ထုိပါရမီဆယ္ပါးကုိ မက်င့္မျဖည့္လွ်င္ ဗုဒၶဘာသာသည္ မည္သုိ႔ေပၚေပါက္လာႏုိင္ပါမည္နည္း။ ေပၚေပါက္လာဖြယ္ရာအေၾကာင္းလုံးဝမရွိႏုိင္ေခ်။ သို႔ဆုိလွ်င္ ပါရမီဆယ္ပါးကုိ မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ျဖည့္က်င့္ရပါသနည္း။ ပါရမီဆယ္ပါး အက်င့္ျမတ္တရားကုိ ျဖည့္က်င့္ရျခင္း၏ အေၾကာင္းကား ဘာျဖစ္သနည္း၊ ရည္ရြယ္ခ်က္ကား အသုိ႔နည္း စသည္ျဖင့္ ဆက္လက္တူးဆြရွာေဖြ သုေတသနလုပ္ဖုိ႔လုိလာေပ၏။